Wat Charisma Wil*** *** *** *** Tijdlijnen. Timelines.

Tether Twins

Oorspronkelijk: 2021.

Het is 2002. Het Valens Prime universum.
Vanuit het Valens Alpha universum ontsnapten in het jaar 1989 door James Isaac Parker ontwikkelde, gemuteerde, nanobots.
Ik raakte er door besmet waardoor mijn DNA dusdanig veranderde dat mijn toekomstige kinderen interessante eigenschappen zouden hebben. Maar dat is iets waar ik pas achter zou komen toen die kinderen verwekt waren.
Tevens werd ik ook een natuurlijk baken voor interdimensionele ruimteschepen, zoals de NIS Sunnydale, zodat deze schepen mij konden vinden en oppikken.

Het begon allemaal superromantisch. Sue en ik hadden besloten om kinderen te gaan nemen omdat Sue graag voordat ze 40 werd moeder wou zijn. En we wilden allebei gewoon heel graag kinderen. De ultime expressie van onze liefde en wellust voor elkaar. We waren er klaar voor. Beiden hadden we maatschappelijk al veel bereikt en we wilden nu gewoon een gezin hebben. Voor de veiligheid hadden we ook wel een aantal van onze gameten in een aantal cryogene flesjes in een aparte koelkast met vriesvak op ons appartement opgeslagen.
Sue had berekend wanneer de beste dag zou zijn om te beginnen. Niet dat we voor die dag niet de liefde met elkaar bedreven. Dat deden we sowieso al de hele tijd.
Toen het eenmaal zover was zette Sue een cassettebandje op. Een mixtape. Twee maal 60 minuten. Automatic reverse. Auto replay. Het eerste nummer was 'I Touch Myself' van 'Divinyls'. Zodra ik het nummer hoorde wist ik hoe laat het was. Ik nam haar in mijn armen en droeg haar onze slaapkamer in. Het was een magische nacht en ik wist gewoon tot in mijn botten dat het ons ging lukken. Onder de verdere klanken van 'Queen', 'The Rolling Stones', 'ABBA', 'U2', 'Nirvana', 'Led Zeppelin', 'Deep Purple', 'AD/DC', 'Black Sabbath', 'David Bowie', 'Prince', 'Michael Jackson', 'The Beatles', 'Wings', 'John Lennon', 'Heart', 'Guns 'N Roses', 'The Golden Earing', 'Bruce Springsteen', 'The Pointer Sisters' en 'Tina Turner' bedreven we gepassioneerd de liefde met elkaar.

Twee weken later wist Sue me te vertellen dat ze inderdaad zwanger was. Mijn Sue straalde gewoon! We speelden hetzelfde bandje af en vierden haar zwangerschap door opnieuw de liefde met elkaar te bedrijven.
En toen begon Sue letterlijk te stralen. Haar ogen straalden een vreemd griezelig licht uit en in paniek vluchtte ze naar het balkon. Onder normale omstandigheden zou ik nog de grap gemaakt hebben dat ze nu een 'mooi balkon' op ons mooie balkon was, omdat ze er nog als een jonge blom uitzag en haar 'balkon' echt heel erg mooi was, maar de situatie leende zich niet voor grappen.
Voor mijn ogen verdween mijn zwangere vrouw Sue Fontana in het niets. En het bleek dat onze ongeboren kinderen de oorzaak waren!
Onze ongeboren kinderen Adrian en Joan bleken machtige mutanten te zijn die door de tijd konden reizen. Ze waren meervoudig begaafden die de zes "Ts" machtig waren:

  1. Telepathie;
  2. Tele-empathie;
  3. Telekinese;
  4. Teleportatie;
  5. Temporaal transport; en
  6. Transdimensioneel reizen
Ze sprongen, met hun twee weken zwangere moeder Sue en al, 48 uur lang door tijd en ruimte heen en weer om hun voorouders te bezoeken en hen te inspireren tot het kiezen van hun namen.
Omdat ze op een gegeven moment te ver zouden kunnen gaan en ongewild ruimte-tijd zouden kunnen gaan bedreigen, werd Sue, met haar ongeboren kinderen en al, direct in energie omgezet en door Kegar geabsorbeerd en in 2003, wanneer ik zelf deel uitmaakte van Kegar, werd ik met haar en onze kinderen herenigd.

Gelukkig besefte onze ongeboren tweeling dat het een nogal een schok voor ons was en ze brachten een permanent psionisch netwerk tussen ons allen aan zodat ik toch de hele tijd met Sue en mijn kinderen verbonden was. Wegens dat leggen van allerlei verbindingen noemden Joan en Adrian zich de 'tether twins'.
Sue verzekerde mij liefdevol dat alles goed was en dat ik mijn leven moest leven en vooral alles en iedereen moest doen waar ik zin in had. Ze beloofde dat ze in Kegar op me zou wachten en dat we in 2003 weer volledig samen zouden zijn. Tussen Sue en mij onststond nog een extra psionische band zodat we permanent de hele tijd verbonden waren Zoals Scott Summers en Jean Grey van de X-Men. We wisten in realtime wat de ander dacht en voelde. We konden op dat psionische vlak zelfs de liefde met elkaar bedrijven!
Ze had ook nog een leuk nieuwtje voor me: binnen Kegar was ze onderdeel van de componentengroep die Kegar regeerde: Slaytrekx. En ze had een plaatsje voor me daarbinnen gereserveerd. Ik, Wouter Valentijn, ging dus lid zijn van Slaytrekx!

Redelijk emotioneel uitgeput besloot ik maar even bij mijn ouders te gaan logeren om bij te komen.
Ik was natuurlijk welkom thuis en ik kreeg mijn oude kamer even weer terug.
Die nacht sliep ik eindelijk weer eens goed. Totdat ik met een onbestemd gevoel wakker schoot.


Ergens in de eenentwintigste eeuw op Aarde…

Het was reeds donker toen ik met een onbestemd gevoel het huis verliet en de tuin inging. Er ging iets vreemds gebeuren, dat stond vast.
Ik keek op naar een wolkeloze hemel bewonderde de talloze flonkerende sterren. Vreemd eigenlijk. Zelfs in een dorp is de lichtvervuiling sterk genoeg om iemand dat plezier ietwat te ontnemen. Het was alsof een onbekende macht al het overbodige licht had weggehaald om zo mij dit schouwspel te bieden. Genietend sloot ik mijn ogen en snoof de zoete sensuele avondlucht binnen. Toen ik ze weer opende stokte mijn adem vanwege hetgeen ik toen zag…

Het zweefde zo'n honderd meter boven me. Het was een volmaakte bol met een diameter van dertig meter en het straalde een zacht geel licht uit. Ik voelde me plotseling heel erg vredig. Alles zou goed komen met de wereld. De redding was nabij. Want boven mij zweefde niets anders dan de NIS Sunnydale!
Ik concentreerde me op het schip en de boordcomputer nam telepathisch contact met me op. Het schip reageerde positief en projecteerde een wormgat met een diameter van twee meter vlak voor me. Het was een uitnodiging van haar. Kom binnen. Ik stapte door het wormgat en bevond me plotseling in het schip. Ik pinkte een traan van ontroering weg toen ik zag dat het interieur veel leek op de brug van de USS Enterprise NCC 1701 (and no bloody A, B, C, D or E). Eens kijken wat dit schip allemaal kon doen!

NIS Sunnydale I: These are the voyages…*** *** *** *** Tijdlijnen. Timelines.